Bewilder weet niet waar het eindigt

Jacques Brel en Bruce Springsteen hebben in ieder geval één duidelijke overeenkomst: Maurits Westerik.
Maurits zou een zoon kunnen zijn van de Waalse chansonnier. Hij lijkt op hem en hij draagt met trots de pareltjes van het inspanningszweet.

forza Dafne Schippers

maurits, westerik, bewilder, dwdd, matthijs, nieuwkerkMaurits wordt geïnterviewd door Matthijs van Nieuwkerk bij ‘De Wereld Draait Door’. Met zijn band Bewilder is het muzikale intermezzo. Te weinig eer natuurlijk, maar Maurits staat, nog bezweet van zijn optredentje voor aanvang van het programma. Van Nieuwkerk te woord. Maar wat hij heeft gezegd weet ik niet meer. Ik zie alleen maar de concentratie, de drang om zich te laten horen. Hij draagt het nummer, Forza, op aan Dafne Schippers die net heeft geglorieerd met goud op de 200 meter en zilver op de 100 meter tijdens het wereldkampioenschap atletiek in Peking.
Ik wil Bewilder niet groter maken dan ze stiekem al zijn maar hun ode aan Dafne Schippers moet haar naar goud in Rio dragen. Zelfs als recreatief loper ga ik ervan door de geluidsgrens.

Twin Peaks

Ik heb ze nog niet live gezien maar wat wel duidelijk is: niets is zeker. Maurits op het podium laat me wat meemaken. Hij grijpt zijn publiek vast en laat niet los. Zet Forza aan en ervaar het: hij pakt je zelfs in. Zoals Maurits zelf zegt: “de liedjes eindigen nooit zoals ze zijn begonnen.” Daarvoor heeft hij wel zijn hele band, Bewilder achter zich staan. Ongecompliceerde rock ‘n’ roll die past bij ‘Forza’. Maar ook de spanning en onverwachte wendingen, die de bandleden van Bewilder terugvinden in hun gedeelde passie voor Twin Peaks, de indie-soap uit de jaren ’90 van David Lynch met muziek van Angelo Badalamenti.

Excelsior

Het verhaal van Maurits Westrik is dat met de band GEM niet alle ideeën kwijt kon. Het stapelde op en de map met liedjes werd steeds dikker. Van platenlabel Excelsior krijgt hij het aanbod op hun buitenverblijf op Vlieland aan de slag te gaan. Hij heeft een aantal vrienden om zich heen die toekomst zien in de bevlogenheid van Maurits Westerik.
Als ze twee jaar geleden van het eiland afkomen is Bewilder klaar.

the Boss van Bewilder

En nu is daar Forza.
Het begint met een (mag ik dat zeggen?) lullig orgeltje, maar dat maakt de opbouw sterker want daarna verhoogt Bram Hakkens het tempo op de trommels en Jeroen Overman op de bas. Arjen de Bock het ondertussen het orgeltje ingeruild voor een Jerry Lewis-piano en rifft Arjan Kamphuis zijn gitaar. En die Maurits gaat ondertussen tekeer als Bruce Springsteen, the boss, zoals hij heden ten dage voor de E-Streetband de stoere danspasjes zou hebben gedaan.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.