De weg naar Omsk

Wat is het stil in de bossen van het Montferand. Mooi weer maar de ATB-paden worden nauwelijks gegeseld. In onze gedachten zijn we al begonnen aan Duchenne Heroes. 

Deze laatste week gunnen de teamleden van MTBram Achterhoek de spieren rust. Nu worden lijstjes afgestreept, stapeltjes in gemaakt en de Pedaleur of Bike-Emotions bezocht. Voor een extra binnenband of een potje met vet.

stapeltjes om ooit in te pakken

Teamprestatie
Mijn eigen ongemak op het zitvlak is nog niet helemaal verdwenen. In overleg met de huisarts heb ik een antibioticium aangeschaft. Het resultaat ter plekke is nu al hoopgevend, maar de conditie heeft er wel onder te lijden. Het wordt me steeds meer duidelijk dat ik de tocht op inzet moet afleggen gepaard aan de trek- en duwkracht van teamgenoten. Wat heroïsch! En wat een teamprestatie!
Parijs
Maar we zijn er nog niet. Nog niet eens begonnen. Parijs is dus nog ver, zei Joop Zoetmelk. Dat klinkt als een wedstrijd, dat is het niet. Het is een uitdaging maar het is zeker niet de weg naar Omsk.
Zo kijkt MTBram Achterhoek tegen Duchenne Heroes aan.

2 reacties op “De weg naar Omsk

  1. peter buter op

    Hoi Gerrit en de andere teamleden.
    Heel veel succes. We volgen jullie.
    groet,
    Peter

  2. Joeri en Natascha op

    Goed begin van de eerste dag, klinkt enthousiast. Veel succes morgen en blijf op je hoede, de weg is nog lang. Groetjes van ons.